Ryzyko zabawy na trampolinie dla dzieci z obniżonym napięciem mięśniowym.

Skoki na trampolinie to popularna zabawa wśród dzieci, kojarząca się z radością i aktywnością fizyczną. Jednak dla maluchów z obniżonym napięciem mięśniowym (hipotonią) ta forma sportu może być niebezpieczna.

Pierwszym kluczowym argumentem jest „nieprawidłowy wzorzec skoku”. Mimo, że skakanie jest umiejętnością wrodzoną, naturalną i wydawałoby się, że każdy potrafi skakać to jednak dzieci z hipotonią rozwijają błędny schemat ruchu. Podczas „lądowania” zamiast amortyzować skok za pomocą mięśni kończyn dolnych i pośladków, dzieci kończą skok na zablokowanych stawach kolanowych. Centrum ciała pozostaje nieaktywne, całe obciążenie przenoszone jest na stawy skokowe i kolanowe. W efekcie ciało przyjmuje obciążenie w sposób nieprawidłowy, co zwiększa ryzyko urazów.

Drugim aspektem jest gorsza stabilizacja centrum ciała spowodowana obniżonym napięciem mięśniowym. Dzieci z hipotonią mają trudności z utrzymaniem równowagi, co na trampolinie, powierzchni niestabilnej i sprężystej jest jeszcze większym wyzwaniem. Brak odpowiedniej kontroli nad ciałem zwiększa prawdopodobieństwo upadków, uderzeń o krawędzie lub zderzenia z innymi użytkownikami.

Trzeci argument to częste połączenie obniżonego napięcia mięśniowego z wiotkością mięśniowo-więzadłową (hipermobilnością). Wiotkie więzadła nie zapewniają odpowiedniego wsparcia stawom. Podczas odbicia więzadła kolanowe i skokowe są narażone na siły przekraczające ich wytrzymałość, co może skutkować zerwaniami lub stanami zapalnymi. Statystyki z raportów medycznych, takich jak te z Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej, pokazują, że urazy kończyn dolnych stanowią większość wypadków na trampolinach, a u dzieci z hipotonią są one częstsze i poważniejsze.

 Najczęściej dochodzi do skręcenia stawu skokowego, któremu może towarzyszyć zerwanie więzadeł, złamanie kości skokowej lub piętowej. U dzieci z wiotkością więzadłową uraz ten często przechodzi w niestabilność stawu skokowego. Na poziomie stawu kolanowego dochodzi do uszkodzenia tylnych struktur kolana: naderwania więzadeł, uszkodzenie łąkotki, w skrajnych przypadkach do złamania typu trampoline fracture czyli poprzeczne załamanie górnej części piszczeli. Inne urazy to zwichnięcie rzepki. U dzieci z hipotonią i luźniejszym aparatem więzadłowym przeciążenie podczas częstej zabawy na trampolinie prowadzi do mikrourazów i wczesnej niestabilności stawu kolanowego. Urazy kręgosłupa i szyi (rzadsze ale groźne). Słaba kontrola głowy i tułowia zwiększa ryzyko nadmiernego wyprostu, rotacji szyi podczas niekontrolowanego odbicia lub upadku.

Podsumowując. U dzieci z obniżonym napięciem mięśniowym trampolina zamienia się z „przyjaznej” atrakcji w źródło powtarzających się przeciążeń kompresyjnych i rotacyjnych na stawy, które nie są odpowiednio chronione przez mięśnie i więzadła. Nawet pozornie „lekkie” skoki mogą prowadzić do urazów. W związku z tym czy zabronić skakania na trampolinie dzieciom z obniżonym napięciem mięśniowym? To zależy. Hipotonia hipotonii nierówna. Ocenić może to tylko fizjoterapeuta lub ortopeda. Przy niewielkim obniżeniu napięcia mięśniowego i nauki świadomego „trzymania się” podczas skoków na trampolinie-z aktywacją centrum i  mięśni kończyn dolnych sporadyczna zabawa na trampolinie nie wyrządzi dziecku krzywdy. Przy zaawansowanej hipotonii, której towarzyszy hipermobilność zdecydowanie odradzam trampolinę jako formę aktywności.